|
شما در حال خواندن ...
واقعیات, تحلیل و تفسیر, جنبش سبز, صبر و استقامت

جانبازان ما هم در مقابل مجلس و بنیاد جانبازان خود را سوزانند اما صدا از هیچ کدام ما در نیامد

خواست عمومی،همبستگی،یکدلی و احساس مسئولیت مردم تونس نسبت به مشکلات داخلی کشورشان سرانجام به انحلال و سقوط دولت تونس و فرار رئیس جمهور آن کشور منجر شد.عدم وجود خط های پر رنگ سیاسی و احساس مسئولیت مردمانی که لزوما خود را فعال سیاسی نیز نمی دانستند اما نسبت به مشکلات اجتماعی و اقتصادی جامعه شان به جای بیتفاوتی احساس تعهد میکردند و اینکه به جای تمسخر و تخریب یکدیگر به هدف اصلی خود یعنی تغییر وضع موجود به هر نحوی می اندیشیدند به نظر من باعث موفقیت های آنان گردید.
ما نیز به جای آموختن از یکپارچگی و بررسی چرایی موفقیت مردم تونس تنها به این جملات » تونس سرانجام تونس ما هنوز نتونستیم » » تونس بدون بیانیه تونس ما یک ساله بیانیه گوش دادیم برای همین نتنونستیم» و هزاران عبارات از این دست بسنده نمودیم و به جای همدلی و مشخص نمودن اهدافمان دوباره برای برخی عدم موفقیت ها دنبال مقصر گشتیم تا سرزنشش کنیم و موج تخریب ها و تحقیرها و برچسب زدن ها را شروع نمودیم.
مشکل ما این است که اکثریت ما مردم نسبت به مشکلات جامعه خود بی تفاوت هستیم و وقتی می خواهیم نسبت به مشکلات جامعه در هر حوزه ای( فرهنگی ،اقتصادی ،سیاسی و …) با خانواده و یا دوستان خود صحبت کنیم میگویند ببخشید ما سیاسی نیستیم من از بحث های سیاسی خوشم نمی آید و خواستار اتمام بحث می شوند در همین راستا چندی پیش به بهانه صحبت های محسن نامجوی عزیز که در صدای آمریکا در پاسخ به سوالی گفته بود که آن اوایل که اعتراضات آغاز شد جوگیر شده بودم یاداشتی را تحت عنوان » انجام تعهد اجتماعی، نه فعالیت سیاسی است نه جوزدگی» نوشتم و در آن نسبت به لزوم احساس مسئولیت در مقابل تعهدات اجتماعی و اینکه اساسا این احساس مسئولیت و دخالت در اصلاح ایرادات جامعه فعالیت سیاسی محسوب نمی شود مطالبی را یادآور شدم.
اما مشکل اصلی ما اینجاست که ما متاسفانه در جامعه ای گرفتار آمدیم که تعهد اجتماعی در ان معنا ندارد و درد بی تفاوتی اکثریتی خاموش نسبت به مشکلات و معضلات اجتماعی همه را درمانده کرده است.میگوییم جوانی در تونس خود را آتش زد برای همین مردم ریختند و اینطور کردند و موفق شدند.
در همین ایران خودمان در طی همین دو سال اخیر بارها و بارها جانبازان (کسانی که برای حفظ این مرز و بوم خون داده اند) برای مشکلات فراوان و بسیاری مشکلات اجتماعی که گریبانگیرشان بود خود را آتش زدند از روبروی مجلس گرفته تا مقابل بنیاد جانبازان و در حضور بسیاری مردم بیتفاوت(خودمان را می گویم) که حتی رویمان را آنطرفی میکردیم که چشممان به آن صحنه نیفتد و خدای ناکرده شب خوابمان نبرد.[ خبرهایی در این زمینه]

جامعه ما تا متوجه نشود تعهد اجتماعی چیست ما همینطور درجا خواهیم زد و به جای درس گرفتن از دیگر جوامع ،موفقیت آنها را بهانه ای نو برای تخریب و تحقیر و تمسخر یکدیگر می یابیم و درون مرز به برون مرز و برون مرز به درون مرز می پریم که کدام یک خودشان را آتش بزنند تا جرقه ای دوباره برای اعتراضات باشد.

منبع: فصل آگاهی

Advertisements

About Wein

آگاهی چشم اسفندیار خودکامگان است میرحسین

گفت‌و‌گو‌ها

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

RSS روز آنلاين

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

RSS گویا

توییتر

Follow WeinGreen on Twitter

آخرین اخبار را در ایمیل خود دریافت کنید

سبز نامه

روشی آسان و سریع برای دسترسی به وب سایت‌های فیلتر شده

سبز پروکسی
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: