|
شما در حال خواندن ...
واقعیات

تهران – تل آویو و دمیدن در شیپورهای جنگ

فرهمند علیپور
جرس: وزیر دفاع ایران می گوید که اگر اسرائیل به ایران حمله کند ممکن است اثری از این رژیم بر جای نماند. سردار پاسدار احمد وحیدی روز گذشته در جمع خبرنگاران با اعلام این موضوع تاکید کرد: خود آمريكايي‌ها و همچنين مركز مطالعاتي رژيم صهيونيستي اعلام كرده‌اند كه توان مقابله با ايران را ندارند . در مجموع ما آنها را عاقل‌تر از آن مي‌دانيم كه چنين اشتباه بزرگي را مرتكب شوند.

از سوی دیگر آويگدور لیبرمن وزیرخارجه افراطی اسرائیل نیز تنها راه را «مقاومت» می داند و می گوید که «همان‌طور كه توانستیم در برابر فرعون بایستیم، می‌توانیم بر مشکلاتمان در این دوره تاریخی نیز چیره شویم.»

این برای اولین بار نیست که مقامات ایرانی و اسرائیلی برای یکدیگر خط و نشان می کشند. از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در زمستان 1357 روابط ایران و اسرائیل همواره متشنج بوده و سال و ماهی نیست که بگذرد و سخنی از تهدیدها و شاخ و شانه کشیدن های دو طرف نباشد.

گرچه روابط تهران و تل آویو همواره خصمانه و پیکار جویانه بوده، اما از زمان روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد و اتخاذ برخی از مواضع رادیکال و در عین حال بی نتیجه برای دستگاه سیاست خارجی ایران و پرفایده برای اسرائیل، نظیر مطرح شدن بحث «هولوکاست» روابط از آنچه که بوده تیره تر شده است.

در بخش اول این گزارش مروری کوتاه خواهیم داشت به سیر روابط ایران و اسرائیل و سپس در قسمت دوم گزارش نگاهی خواهیم داشت به برخی احتمالات در خصوص رویارویی و تهدیدات نظامی ایران و اسراییل در منطقه همیشه بحرانی خاورمیانه.

از پیدایش اسرائیل تا انقلاب ایران

از زمان پیدایش اسرائیل تا کنون که بیش از شصت سال از آن تاریخ می گذرد، هیچ گاه میان تهران و تل آویو رابطه رسمی دیپلماتیک شکل نگرفت. اما پیش از استقرار نظام جمهوری اسلامی و در زمان پهلوی دوم، ایران دارای روابطی در حوزه سیاسی، علمی، نظامی،ورزشی و تجاری بود. این موضوعی بود که خشم روحانیون ارشد و پرنفوذی چون آیت الله خمینی را در سال 1342 نیز برانگیخت، در واقع منتقدین حکومت شاه همواره نسبت به نزدیک شدن روابط دولت ایران و اسرائیل حساس بوده اند. اما آنچه باعث نزدیکی ایران به اسرائیل می شد، علاوه بر فشارهای امریکا و غرب، برخی احساسات ضد عربی بود.

یکسال پس از اعلام پیدایش اسرائیل در تاریخ 23 اسفند 1328 دولت ایران به نخست وزیری محمد ساعد مراغه ای، اسرائیل را به طور «دوفاکتو» به رسمیت شناخت و کنسولگری ایران را در بیت المقدس راه اندازی کرد. اما کمتر از دو سال بعد «محمد مصدق» در 1 تیرماه 1330 طرح شناسایی دولت اسرائیل را پس گرفت. اما روابط ایران و اسرائیل پس از سقوط دولت ملی دکتر مصدق توسط دربار و آمریکا همچنان ادامه یافت. ایران به اسرائیل نفت صادر میکرد و در عوض سلاح های جدید جنگی خریداری میکرد. اسرائیل همچنین در بحث مدرنیزاسیون با ایران مشارکت داشت و در حوزه های کشاورزی، صنعتی ، گردشگری و نیروی هوایی طرح ها و پروژه هایی را در ایران اجرا می کرد.

در گسترش یافتن روابط ایران و اسرائبل همین بس که دولت تل آویو در سال 1973 کالاهایی به ارزش 30 میلیون دلار به ایران صادر کرد، رقمی که در 1978 به بیش از 225 میلیون دلار رسید. در این سالها همچنین پروازهای هفتگی در مسیر تهران – بیت المقدس برقرار بود.

همکاریهای نزدیک دربار ایران با دولت اسرائیل موجب نارضایتی دول عربی درگیر جنگ با اسرائیل از ایران می شد. در آن سالها جمال عبدالناصر رهبر ناسیوالیست مصر، به همراه چند دولت عربی دیگر درگیر جنگی تمام عیار با اسراییل بودند و همکاریهای تهران – تل آویو نمی توانست از نگاه آنها به دور و قابل تحمل باشد.

ایران و اسرائیل پس از وقوع انقلاب

برای آنهایی که حوادث ایران را در سال 57 دنبال می کردند، پیش بینی این موضوع چندان مشکل نبود که در نظام جایگزین سلطنت پهلوی دیگر نه تنها نمی توان به ادامه همکاری های تهران – تل آویو خوشبین بود بلکه باید روزهایی طوفانی را نیز انتظار کشید. اولین میهمان سرشناس انقلابیون ایران، یاسر عرفات رهبر مبارز فلسطینیان بود، که این خود سیاست خارجی نظام تازه را به خوبی ترسیم میکرد.

در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۵۷، دولت انقلابی ایران در اولین موضع گیری رسمی خود، طی اطلاعیه‌ای، دستور اخراج ۳۲ کارمند اسرائیلی شعبه هواپیمایی «ال عال» از ایران را صادر کرد و خواستار قطع کامل روابط ایران و اسرائیل شد.

همچنین در حمایت از مردم مظلوم فلسطین، آخرین جمعه از ماه رمضان روز قدس نامگذاری شد و به همین مناسبت همه ساله و در همه شهرهای ایران راهپیمایی گسترده ای علیه اسرائیل برگزار شد. محل استقرار دیپلماتهای اسرائیلی در تهران نیز به مقامات دولت خودگران داده شد تا از آن پس سفارت فلسطین خوانده شود و بسیاری از خیابانها در شهرهای ایران به نام فلسطین، قدس و یا رهبران شهید فلسطینی نام گذاری شد.

بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی نیز از اسرائیل به عنوان «غده سرطانی» یاد کرد .

ایران پس از انقلاب همچن روابط خود را با مصر و اردن دو کشور عربی که در چندین جنگ علیه اسرائیل مبارزه کرده بودند، به دلیل صلح آنها با اسرائیل و پشت کردن به آرمان فلسطینیان قطع کرد، بعدها نیز به علت ورود یاسر عرفات به طرح سازش، به طرد او و تشکیلات وابسته به او – فتح- همت گمارد . گرچه در تمام سی سال اخیر کلید سفارت فلسطین در تهران، در دستان یکی از اعضای فتح بوده است و نه عضوی از حماس یا جهاد اسلامی، دو گروهی که مورد حمایت تهران قرار گرفته اند.

در سالهای بعد به ویژه با پایان یافتن جنگ 8 ساله میان ایران و عراق، ایران توجه بیشتری به گروههای داخلی فلسطینی و همچنین حزب الله لبنان نشان داد و در صدد پیدا کردن گروهی متحد و منسجم در میان فلسطینی ها به جای یاسر عرفات و همچنین قدرتمند نمودن حزب الله لبنان شد.

روابط در دولت احمدی نژاد

بسیاری از تحلیلگران براین باورند که پر فراز و نشیب ترین دوران میان ایران و اسرائیل در زمان دولت محمود احمدی نژاد بود، موضع گیری در خصوص هولوکاست و اعلام دروغ بودن این حادثه نه تنها موجب منزوی تر نشدن اسرائیل نشد بلکه برای اولین بار در صحن عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه ای در حمایت از اسرائیل صادر شد.

محمود احمدی نزاد در اظهاراتی صریح خواستار محو اسرائیل از صحنه گیتی شد، اما زمانی که معاون وی اسفندیار رحیم مشایی از دوستی مردم ایران با ملت اسرائیل سخن گفت، به حمایت از او برخواست و گفت موضع دولت نیز همین است، مناقشه ای که ماهها به طول انجامید و بالاخره با واکنش رهبر جمهوری اسلامی به پایان رسید. گرچه آقای خامنه ای با نگاشتن نامه ای مانع از پست معاون اولی رحیم مشایی در دولت دوم احمدی نژاد شد.اما لحن پاسخ احمدی نژاد به این نامه به گونه ای بود که می توان خشم رئیس دولت را از این نامه رهبری به خوبی دریافت.

قدرت گرفتن حزب الله در جنوب لبنان و شمال اسرائیل و روی کار آمدن حماس در سرزمین غزه، هم بر تیرگی و تنش میان ایران و اسرائیل شتاب بیشتری بخشید، از سوی دیگرمطرح شدن موضوع فعالیت های هسته ای ایران و بی تدبیری دولت محمود احمدی نژاد و به و یژه اظهارات و ماجراجویی های رئیس دولت موجب پیچیدگی های بیشتر و رسیدن به مرزهای برخورد تبدیل شد.

از آن پس تاکنون بر حجم مانورهای نظامی ایران افزوده شده و مقامات نظامی دو کشور یکدیگر را به حمله نظامی تهدید می کنند.، اسرائیل چند باری در کنار مرزهای شمال غربی ایران و در کشور ترکیه مانورهایی برگزار کرد که به اذعان روزنامه های عبری هدف از آن آمادگی برای بمباران تاسیسات هسته ای ایران است. در مقابل ایران نیز با به نمایش گذاشتن توان موشکی خود به دفع تهدیدهای نظامی اسرائیل پرداخته است. تا جایی که برخی از کارشناسان نظامی توازن نظامی این دو کشور را یکسان ارزیابی کرده اند.

در قسمت بعدی این گزارش به تهدیدهای اخیر نظامی دوکشور خواهیم پرداخت و چند گزاره را در خصوص احتمالات رویارویی این دو کشور مرور خواهیم کرد.

منبع: جرس

Advertisements

About Wein

آگاهی چشم اسفندیار خودکامگان است میرحسین

گفت‌و‌گو‌ها

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

RSS روز آنلاين

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

RSS گویا

توییتر

Follow WeinGreen on Twitter

آخرین اخبار را در ایمیل خود دریافت کنید

سبز نامه

روشی آسان و سریع برای دسترسی به وب سایت‌های فیلتر شده

سبز پروکسی
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: